برخی می‌گویند بدون‌ چشم‌داشت یا بی‌قيد و شرط بايد شریک عاطفی را دوست‌ داشت اما اين يک افسانه و خيال پوچ است. در رابطه عاطفی حداقل‌ انتظاراتی وجود دارد که بايد برآورده شود وگرنه در طول زمان باعث سرخوردگی و پایان رابطه می‌شود. دوست‌ داشتن مشروط به معنای‌ “اين کار را بکن تا آن‌ کار را بکنم” نیست. دوست‌ داشتن مشروط يعنی به‌ شرطی که به‌ من‌ احترام بگذاری و برايم ارزش قائل شوی و تا حد معقولی انتظارات و نیازهای مرا برآورده کنی، دوست‌ داشتن ادامه می‌یابد.
اگر دوست‌ داشتن بی‌قیدوشرط ممکن‌ بود که‌ روابط پایان نمی‌یافت.
فقط نوزاد است‌ که بايد بی‌قید و شرط در خدمتش بود و دوستش داشت. از طرفی فداکاری بخشی از رابطه است و گاهی باید به نفع طرف مقابل و رابطه از نفع خود گذشت. اين فداکاری است‌ که رابطه عاطفی و عاشقانه را از دیگر روابط متمايز می‌کند.

دکتر مسعود علیخانی