درجا میزنم چون کمالگرا هستم!
بسیاری از افراد در زندگی درجا می زنند و پیشرفتی ندارند نه به خاطر توقعات سطح پایین بلکه به دلیل انتظارات و استاندارد بسیار بالا. انتظار آمادگی کامل
برای شروع، انتظار فراهم بودن همه شرایط بیرونی، انتظار رسیدن به بهترین نتیجه با اولین اقدام، انتظار اطمینان و قطعیت از کمترین احتمال شکست و یا
تضمین پیروزی،انتظار سرخوشی و عالی بودن احساس و خلق و نبود کمترین میزان اضطراب و افسردگی برای شروع هر فعالیت. و انواع انتظارات دیگر که
نقش وزنه ای بسته شده به پاها را بازی میکنند نه بالی برای پرواز. کمال گرایی افراطی باعث صرف بیش از حد انرژی برای رفع ایرادات جزئی و انتظار بی
مورد و بی نتیجه برای ایده آل شدن همه شرایط می شود. فرد کمالگرا می گوید یا همه یا هیچ، یا بهترین شغل یا بیکاری، یا بهترین رابطه یا تنهایی، یا
بالاترین نمره یا حذف درس، یا بهترین (پرطرفدارترین) رشته دانشگاهی یا ترک تحصیل. یا گرانترین تفریح یا خانه ماندن. کمالگرایی در حد نرمال باعث رفع
ایرادات اساسی و تسهیل شرایط پیشرفت ولی در حالت بیمارگون باعث اهمالکاری و توقف و عقبگرد می شود. شرایط را ارزیابی کنید، اقدامات لازم را انجام
دهید، نواقص و کمبودات را بپذیرند و اولین قدم را بردارید تا پیشرفت کنید.
مسعود علیخانی – روانشناس بالینی
